خیلی وقته با کسی حرف نزدم٬داره از یادم میره حرف زدن٬صدام یادم نیست.احساس شئ بودن میکنم انگار مثلا صندلی یا یه همچین چیزی٬دارم ته میکشم و اهمیتی نمیدم کاری نمیکنم دوس دارم خشک شک ببینم چجوریاس٬بذار خشک شم٬آب از آب تکون نمیخوره.

هزاری هم که صب به خودم گفته باشم رفتی رفتی باز وقتی گوشیم زنگ میخوره خیال میکنم تویی٬ دلت هوامو کرده.

چه فایده از این صبوریا از این چشم به راهیا٬از این مرور و یاد آوردنا همش درد رو درده٬غبار رو غبار٬دفن شدم دیگه٬چه عیدی چه کشکی؟انگاری اصلا نبودم.دلخوش به یه صدام٬صدایی که همیشگیه٬تو سرم تو قلبم میگرده و میپیچه٬ای که دوری از من عید تو مبارک.

چشم انتظاری خیلی سخته٬خیلی٬نشسته چشم به راه٬منتظر٬که کی میاد؟اصلا میاد؟؟!پیرش کرد٬آره پیرش کردُ چشم واز کرد دید دیگه وقتی نمونده٬دیگه آخرشه٬اومد٬بالاخره اومد٬اما دیر٬خیلی دیر٬تا دیدش چشم رو هم گذاشت و رفت٬انگاری دیدنش آخرین کاری بود که میخاس انجام بده.رفت....

این خط خطیا به یاد کسیه که مرده٬برای کسیه که زیر خروار خروار خاطره دفن شده٬کسی که رفت و با رفتنش یه دنیا نورُ لبخندُ از دنیام برد٬که بعد اون دیگه لبخندی ننشست رو لبام که خواب غریبه شد با چشام٬که اسیر شدم توو زندون شب که دست و پا میزنم تو سیاهی ِ روز که دیگه هیچی مثه قبل نیست.دنیایی بودُ با رفتنش دنیاییُ برد که برد که برد...

سعی من به ننوشتنه٬نگفتنه٬این که هر از گاهی چار کلمه اینجا میچسبونم برا اینه که یه کم راه نفس وا شه که شاید قد یه پر از این کوه کم شه.سخته٬بخدا سخته جاییُ که دوس داری برا همیشه اونجا باشیُ از بالا هی با گوگل ارث نگا کنی٬هی زل بزنی تا عکسش تار شه هی ساکت باشی٬انگاری لال انگاری توییُ همین مختصاتُ عکس ِهواییُ دیگه هیچ.هی یه مسیریُ برا خودت از بالا نگا کنی٬که اینجا بود که فلان که اونجا بود که...دارم زور میزنم بیارم بذارم اینجا٬توو این صفحه سیاه که شده سنگ صبورم چاهم٬سخته٬نمیشه٬انگار بخای دریارُ بریزی تو استکان بذاری جلوت.ساده ام٬فک میکنم میشه راه وا کنم نفس بکشم با خط خطی کردن اینجا٬نه نمیشه٬نشستم یه گوشه پارک٬یهو میای٬اونموقه که سوار شدی که بری٬ که از پشت شیشه نگا کردی٬که تو دلم گفتم مراقب خودت باش٬که همون شد دیدن ِآخرم٬دیدن ِآخرت٬دلم میشه آتیش میشه خاکستر٬مثه سیگار گوشه لبم٬همیناس که آدمُ پیر میکنه٬هل میده تو کوچه پی پرسه٬نمیفهمی چی میگم و راستش خوشحالم که نمیفهمی٬فهمیدن اینا دلُ میسوزونه روزتُ میکنه جهنم شبتُ میکنه شب ِ اول قبر میندازت توو یه چاهی که ته نداره٬فقط سقوطه و سقوط...دلتنگِ توام.

از دل‌تنگی که حرف می‌زنم، حرفِ شبانه‌های مکرر نیست. یعنی هنوز… چشمِ مستِ خوابِ شما را دلم می‌خواست.

لانگ شات

پ ن:حرف از دلتنگی زدم حیفم اومد اینُ نچسبونم اینجا...

پ پ ن:دلتنگی امونمُ بریده والا به رسم همیشه یه جمله وصله میکردم به سیاهیه این تاریک خونه و والسلام

بخدا سخته٬سخته که بخای حرف بزنی اما نزنی٬ساکت بشینی یه گوشه٬زبون به دهن بگیری دندون رو جیگر بذاری٬سخته یه دنیا حرف باشی و نگی٬که بتونی بگی اما نگی٬هی زل بزنی به  در و دیوار هی تکون تکون بخوری٬میخام بگم٬اما نمیگم٬گفته نگو٬منم نمیگم.تحملش سخته٬تحملش پیر میکنه٬نباید بگم٬گفته نگو٬منم نمیگم٬گفته گناهِ.همه جا سیاهِ٬سیاهیشم نمیتونی ببینی٬نمیشه بیارم اینجا بریزم بگم ایناها٬این سیاهِ که هست٬که میگم٬سیاهیش خیلی سیاهِ.گفته نگو٬منم نمیگم...

سیرم از سفره سحریِ بی تو٬سیرم از سحر٬سیرم از سفره افطاری که تو کنارم ننشستی٬سیرم از افطارا از دعاها٬سیرم از خودم بی تو٬سیر٬از این دس به دعاهایی که میدونم اجابت نمیشن خستم این ماه رمضان با همشون فرق داره٬همش درده همش حسرته داره میکشم و من ساکتم صبورم بی تو٬ سراغ نمیگیری٬صبوری میکنم.

لانگ شات

پ ن:باید بازم بگم منتظرم هنوز؟!

پ ن:من ِدیوونه هنوز منتظرم

پ ن:هنوز منتظرم

پ ن:هنوز منتظرم